Perşembe, Mayıs 15, 2014

BİZİM YEMEĞİMİZ KÖMÜR KOKAR


Benimki geziydi, onların ki misafir ağırlama. Utanmıştım gösterilen ilgiden, oysa bendim,bizdik,birliktik. Kaşı-gözü, saçı-başı-eli-ayağı olan bildiğimiz İNSAN...

Bugün sedyeyi kirletmeyi göze alamayan duygunun yüklemi gibiydi bana sunulan terlik seçimi. Sonra kaynaştık, bendim,bizdik,birliktik...

Yer sofralarına oturdum dizlerime sofra örtüsünü çekerek, aşlarına ortak oldum...

"Bizim yemeğimiz kömür kokar, sobada yanan kömür odamızı ısıtır ama içimizi yakar" dedi madencinin genç eşi.
Görünmez acı dolmuştu odaya, sessizliğe kaşık-çatal ses verdi bir süre. Eşi ve üç oğlu madende çalışan, tek kızı öğretmen olan suskun anne bozdu sessizliği, sanki daha büyük bir ses vererek herkesin duymasını istercesine.
" Dört erkeğimi vardiya başında gönderip vardiya sonunda beklemek, gelip gelmeyeceğini bilmemek, herkesin ömründen giden bir günse benim ömrümden giden dört gündür."

1971 yılı, bir gezi,bir tanışma, bir ziyaret için Zonguldak Kömür İşletmesinde çalışan kocaman bir madenci ailesine konuk olmuştum. Madencilik babadan oğula geçecek kadar genetik olmuştu Zonguldak'da yaşayan halk için...

Onların metrelerce yerin altından çıkardıkları ekmek kömür karası, vardiya gidişleri ölüm bekleyişi, vardiya dönüşleri bayram sevinci, emeklilik uzak hayalleri...

İşte ben her kömür,maden,grizu duyduğumda eşini ve oğullarını madene gönderen bir günü ömründen giden dört gün gören anneyi, madencinin geç eşini, çay servisi yapan yeni yeşermeye çalışan madencinin kızlarını ve o günü acıyla anarım..

Yüreklere düşen acıya, evlere düşen ateşe, çocuklara düşen açlığa Allahımdan sabır ve kuvvet dilerim.

YAŞAYAMADIĞINIZ  GÜNEŞ IŞIKLARINI MADENE GÖMEN SOMA KATLİAMINDA HAYATLARINI KAYBEDEN ........ MADEN EMEKÇİLERİMİZ YOLUNUZ IŞIKLARLA DOLSUN, KAPILARINIZ CENNET KAPILARI OLSUN...





İz bırakanlar (4)

14 yorum:

Asuman Yelen dedi ki...

O gün belki sıradan, hoş bir ziyaret, bu gün derin anlamı olan
buruk bir anı... Eminim bu gün o kadını çok daha doğru anlamışsındır.

Makbule Abalı dedi ki...

Ne güzel bir gözlem olmuş. "Yemeği kömür kokanlar", aslında içi yananlar, içtenlikle bir lokmasını, bir öğününü paylaşmaktan da çekinmez. Alın teriyle, emekle kazanılan ekmeğin lezzeti de bir başka olur.
Paylaşımı bilen insanlar bunlar; Acıyı, mutluluğu, sevgiyi, sıkıntıyı paylaşmayı bilen insanlar.
Madenden sağ çıktığına sevinemeyip, içeride kalan arkadaşına hüngür hüngür ağlayan mert insanlar. Toplumda silinemeyen onca kirlilik varken, ambülans yatağında bırakacağı kirli ize üzülüyor. Bilmiyor ki o davranışıyla yüreklerde nasıl derin bir iz bıraktı...

Şükran Ünal dedi ki...

duygularımı anlatacak kelime ne yazık ki yok, bulamıyorum o kadar çok söyleyecek sözüm vardı oysa..Kader deyipde kenara çekilmeyi adet edinenler için yazamadıklarımı ama üç gündür içinden geçirdiklerimi Allaha havale ettim.

Müjde Dural dedi ki...

Nur'cuğum ölenlerin acısı ve geride kalan aileler mahvoldular:( çok büyük tazminat verilmesi gerekir...en azından maddi olarak ömürlerinin sonuna kadar sıkıntısız yaşamalarına yetecek yüklü tazminat, maaş vermeleri gerekir:( manevi olarak zaten ömür boyu acılarını unutamayacaklar...:(

Zeugma dedi ki...

Yaşadığınız bu gerçek hikâye o insanların yaşadıkları tüm duyguları; bekleyişlerini, endişelerini, umutlarını çok çok daha iyi anlamama neden oldu.
Dünyadaki en zor iştir maden işçiliği. Bunu bilir, bunu söylerim.

Satırlarınızın her biri ayrı duygu yüklüydü. Teşekkürler aktardığınız için...
Nur içinde yatsınlar hepsi. Mekanları her dai,m cennet olsun...

Çınar dedi ki...

"Bizim yemeğimiz kömür kokar, sobada yanan kömür odamızı ısıtır ama içimizi yakar"
Çok acı ama gerçek... Sadece madenci için değil tüm ailesi için daha zor hayat.

Ülkemizin başı sağolsun. Nur içinde yatsınlar maden şehitlerimiz.

Mehmet Osman Çağlar dedi ki...

Dünyanın en zor mesleğini yapanlara ve bunu onlara reva gören sisteme bir iki kelam laf etmek istedim, ancak kalem oynamıyor.

Işıklar içinde uyusunlar.

Sevginin Ruhu dedi ki...

Mehmet beyin dediği gibi acıların üstüne kalem oynamıyor. cılı ailelere Allahtan sabır diliyorum.

MAVİANNE dedi ki...

gerçekten çok acı
Allah rahmet eylesin sabır versin herkese

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Of Nurum ne diyeyim Allah sabır versin hepimize her şey ama her şey anıya dönüşüyor böylece geriye yaşanmışlıklar kalıyor ...

Yaşamın kıyısında dedi ki...

Sevgili dostlar,
ayrı ayrı cevap yazmak tabi ki isterdim ama sorunumuz ve acımız aynı, gerçekten siyasetin çamur değil balçık olarak karşımıza bu denli açık çıktığı bir yerdeyiz. Tabi ki madencilerimizin ve ailelerinin durumları çok acı ve maalesef ülkemizde bu tür acılar olur ve unutulur en acısı unutulmasıdır bence.
Bu acının unutulması mümkün olmaması gerek, ülke sorunlarının halka yansıyan acısı bu, çıkacak sonuçlar çok çok korkutucu. Zaten var olan kaçak işçi ve çocuk işçi çalıştırılması, özelleştirmenin en acı yüzü, yoksulluğa korkunun yapıştığı yüzü, işsizliğin açlığın oy sandıklarında kullanılması.
Yani daha yazacak o kadar çok şey var ki, dostlarımın dediği gibi kalem oynatmak yüreğe acı veriyor. Bloguma siyaset karıştırmak istemediğimden doyasıya deşarj olamıyorum.
Ama bu katliamı görmemek elde değil. Neler çıkacak hep birlikte görüp yaşayacağız. Ya da hep birlikte üç gün yas tutup olanı biteni tarihe gömeceğiz.
En azından siz dostlarımla bir avuç bile olduğumuzu bilmek güzel.
Sevgiler...

Sanem Kelesoglu dedi ki...

Aminnn..

Cihanin Bahcesi dedi ki...

cok gerilerde kadi gibi...
ama yurekleri yananlar asla unutmicaklar,,o gunleri
hayirli bayramlar dilemege gelmistim
sevgilerimi birakiyorum

Mehmet Osman Çağlar dedi ki...

Size ve aileye sağlıklı, huzurlu,
mutlu bayram dileklerimle...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...